sapagkat hindi kawanggawa ang kanyang pangalan

siya ang magarang plastik na lantarang iniaabot
ng trapolistang sa mga nasalanta’y nakikihimutok,
pero hindi kawanggawa ang kanyang pangalan;
kilatising maigi, kilatisin ang bawat kaluskos
at tuntunin ang ugat ng ganitong paglilimos.

tubig sardinas noodles bigas kape damit
nagsasalimbayang mga karton at plastik,
may tatak na logo o alyas o pakyut na mukha
ng trapolistang bumait nang biglang-bigla;
pero hindi kawanggawa ang kanyang pangalan.

hindi siya ang bisig ng payat na basurerong
nilamon ng baha ang barungbarong at mga anak,
pero nagtaya ng buhay para kapuwa ay masagip;
hindi siya ang tinapay na tahimik na ipinagkaloob
ng kamay na nangangatog din sa gutom at lamig.

siya ang biyayang kahit hindi pa dumarating
sinasalubong na agad ng papuri at patalastas –
biyayang may sariling banda at kurbating;
kilatising maigi, kilatisin ang kaluskos
at tuntunin ang ugat ng ganitong paglilimos.

nakakapawi ng gutom at ginaw, bakit hindi;
pero hindi kawanggawa ang kanyang pangalan.
tawagin natin siyang halagang dapat itinumbas
sa pinagpaguran ng mga manggagawa, pero nililimas
ng trapolistang sa atin ngayon tila santong naglilimos.

tawagin natin siyang buwis na dinambong –
ligtas at saganang buhay na sa ati’y inumit
ng mga trapolistang babad sa kislap ng kamera,
at may retokadong ngiting pamingwit ng boto;
hindi kawanggawa ang kanyang pangalan.

kilatising maigi, kilatisin ang kaluskos
at tuntunin ang ugat ng ganitong paglilimos:
siya ang kahandaang sa ati’y ipinagkakait
para pag may sakuna maging santo ang ganid;
kaya tawagin natin siyang pagbabalat-kayo,
kaya tawagin natin siyang pagsasamantala.

sapagkat hindi kawanggawa ang kanyang pangalan.

PAKIUSAP

hindi ako diyos o isang propeta
gaya ng iyong akala; hindi rin henyo
o piniling pinagpala.

katulad lamang ako
ng ordinaryo mong  kaaway o kakampi --
kumakalam ang sikmura,
natatakot,  napopoot,  nagnanasa;

at may batik din sa utak. 

itong hinahangaan mong talino?
kung alam mo lamang ang sinulingan
bago ko ito natamo.  

nagmula rin ako sa putik,
at tulad mo,
sumasagap ang aking talampakan
		         at bumbunan
ng init at lamig ng ating daigdig.

dalaga sa aking harap,
nagagalak ako sa pakikinig mong walang kurap
sa lagaslas ng talinghaga mula sa aking bibig;
at salamat sa pagbukas ng iyong puso at isip.

pero itanim sa isip: hindi ako isang propeta o diyos;
at kahit bawat hakbang ko’y pasan na ng tungkod,
rumaragasa pa rin  sa aking mga ugat
ang sidhi ng nasang sumisid sa langit.

kaya dalaga sa aking harap,
pakiusap:

		isinop ang iyong dibdib
		ipinid ang mga tuhod.