makamandag ang tagtuyot

                Makamandag ang tagtuyot.
Sinisipsip nito ang utak
at lakas ng ano mang may buhay 

           na kayang magpakislot ng salita.
Kapag sumagpang, hindi ito bumibitiw
hanggang hindi nalalagutan ng hininga 

ang biktima.  Minsa’y  naka-engkuwentro
                         ko ang tagtuyot, nanlilisik
ang kanyang mata, wala akong nagawa

                                  kundi ipain  ang aking leeg
                na agad niyang  sinagpang;
rumagasa ang kanyang kamandag 

                             sa aking mga ugat, umakyat
sa utak, nagdiliryo ang aking ulirat.
                  Muntik matigang ang aking lakas.

Kulog ang kanyang halakhak
                             nang inakala niyang lubusan
na niya akong nagapi.  Ngunit 

                            sa kahuli-hulihan kong sigok,
bumulwak ang mga salita,
bumangon ang mga imahen, 

                            rumagasa ang hiraya. Naumid
ang tagtuyot, nagkalasug-lasog
makikintab niyang mga pangil.

huling hibla ng hininga

Huling hagod ito ng ngarag kong palad
sa gitarang karugtong ng pawis ko’t libag.

Bawat kalabit, bawat panginginig
ng kuwerdas, ng mga daliri at tinig,
may mga alikabok na nalalaglag,
may mga alaalang naglalagalag –

gumagalugad sa mga gulod at gilid
ng kamusmusang hitik sa halas at gilik;
dumudukal sa bukal ng danas at dunong –
pamana ng bandilang pula’t kamaong kuyom.

Ay! kasama, simbilis ng sulyap ang lagablab
ng kamusmusang tila hindi mapapatid.
Ay! katuwang, singtulin ng talon ang tagaktak
ng kasibulang tila hindi masasaid.

Huling kalabit ito ng ugatin kong mga daliri
sa gasgas na kuwerdas ng aking gitara –
bayaang igaralgal ang kalbaryo ng uring
ang paglaya’y puno’t dulo nitong pagkanta.

Pagdamutan, ngarag na halad ng kaluluwa –
katapusang hibik, huling hibla ng hininga.

pagaspas ng paruparo mong labi

            muli  mong nilagok
ang ilog sa aking mga mata

                    pumikit ako
             upang taimtim
       na kaulayawin 

                     ang iyong uhaw
                     ang aking uhaw

dahan-dahan  pumagaspas
     ang paruparo mong labi

dumapo sa aking noo
        kilay      pilik     talukap ng mata     ilong
   pisngi    baba    pisngi   t enga      batok       tenga
                      leeg     tenga   batok   leeg
                            baba

labi

                                 at tumigil ang lahat
                                       ang lahat lahat

maliban sa pagparoo’t parito ng mga alon
maliban sa pagtaas at pagbaba ng mga alon
maliban sa paglukot at paglatag ng mga alon

maliban sa pagparoo’t parito
	pagtaas at pagbaba
	paglukot at paglatag
                                         ng  mga  alon

maliban sa ritmo ng ating hininga
maliban sa indayog ng ating katawan.