sapagkat hindi kawanggawa ang kanyang pangalan

siya ang magarang plastik na lantarang iniaabot
ng trapolistang sa mga nasalanta’y nakikihimutok,
pero hindi kawanggawa ang kanyang pangalan;
kilatising maigi, kilatisin ang bawat kaluskos
at tuntunin ang ugat ng ganitong paglilimos.

tubig sardinas noodles bigas kape damit
nagsasalimbayang mga karton at plastik,
may tatak na logo o alyas o pakyut na mukha
ng trapolistang bumait nang biglang-bigla;
pero hindi kawanggawa ang kanyang pangalan.

hindi siya ang bisig ng payat na basurerong
nilamon ng baha ang barungbarong at mga anak,
pero nagtaya ng buhay para kapuwa ay masagip;
hindi siya ang tinapay na tahimik na ipinagkaloob
ng kamay na nangangatog din sa gutom at lamig.

siya ang biyayang kahit hindi pa dumarating
sinasalubong na agad ng papuri at patalastas –
biyayang may sariling banda at kurbating;
kilatising maigi, kilatisin ang kaluskos
at tuntunin ang ugat ng ganitong paglilimos.

nakakapawi ng gutom at ginaw, bakit hindi;
pero hindi kawanggawa ang kanyang pangalan.
tawagin natin siyang halagang dapat itinumbas
sa pinagpaguran ng mga manggagawa, pero nililimas
ng trapolistang sa atin ngayon tila santong naglilimos.

tawagin natin siyang buwis na dinambong –
ligtas at saganang buhay na sa ati’y inumit
ng mga trapolistang babad sa kislap ng kamera,
at may retokadong ngiting pamingwit ng boto;
hindi kawanggawa ang kanyang pangalan.

kilatising maigi, kilatisin ang kaluskos
at tuntunin ang ugat ng ganitong paglilimos:
siya ang kahandaang sa ati’y ipinagkakait
para pag may sakuna maging santo ang ganid;
kaya tawagin natin siyang pagbabalat-kayo,
kaya tawagin natin siyang pagsasamantala.

sapagkat hindi kawanggawa ang kanyang pangalan.

sapagkat hindi delubyo ang kanyang pangalan

(sa mga sinalanta ng bagyong ondoy)

siya ang bahang naghatid ng sanlaksang putik
at nagpabulwak sa dagat ng ating hinagpis,
pero hindi delubyo ang kanyang pangalan;
titigang maigi, titigan ang kanyang mukha
at tuntunin ang bukal ng ating mga luha:

mga kalansay na bahay at gumuhong pader,
naghambalang na puno at poste ng kuryente,
nagkalat na damit, laruan, tabla, at yero,
nakabalandrang ref, kompyuter, at kotse;
hindi delubyo ang kanyang pangalan.

walang babala, dumating siyang rumaragasa,
lahat nang mahagip, nilingkis, walang pinili,
naghasik ng takot kahit saang sulok.
titigang maigi, titigan ang kanyang mukha
at tuntunin ang bukal ng ating mga luha:

dinggin ang panaghoy, masdan ang mga bangkay;
hindi delubyo ang kanyang pangalan.
tawagin natin siyang munting plastik
o latang ipinaanod natin sa tubig-kanal;
hindi delubyo ang kanyang pangalan.

tawagin natin siyang mall at subdibisyon
na kumamkam sa puwang na dapat niyang daluyan,
tawagin natin siyang basurang iniluluwa
ng lokal at dayuhang planta at pabrika;
hindi delubyo ang kanyang pangalan.

tawagin natin siyang gubat na kinalbo
ng mga magtotroso sa konggreso at senado,
tawagin natin siyang bundok na hinalungkat
ng mga minahang may basbas ng batas;
hindi delubyo ang kanyang pangalan.

titigang maigi, titigan ang kanyang mukha
at tuntunin ang bukal ng ating mga luha.
Siya ang yamang-bayang ibinubulsa
ng tiwali’t mandarambong na politiko;
kaya tawagin natin siyang kasakiman,
kaya tawagin natin siyang kapabayaan;

sapagkat hindi delubyo ang kanyang pangalan.

PAKIUSAP

hindi ako diyos o isang propeta
gaya ng iyong akala; hindi rin henyo
o piniling pinagpala.

katulad lamang ako
ng ordinaryo mong  kaaway o kakampi --
kumakalam ang sikmura,
natatakot,  napopoot,  nagnanasa;

at may batik din sa utak. 

itong hinahangaan mong talino?
kung alam mo lamang ang sinulingan
bago ko ito natamo.  

nagmula rin ako sa putik,
at tulad mo,
sumasagap ang aking talampakan
		         at bumbunan
ng init at lamig ng ating daigdig.

dalaga sa aking harap,
nagagalak ako sa pakikinig mong walang kurap
sa lagaslas ng talinghaga mula sa aking bibig;
at salamat sa pagbukas ng iyong puso at isip.

pero itanim sa isip: hindi ako isang propeta o diyos;
at kahit bawat hakbang ko’y pasan na ng tungkod,
rumaragasa pa rin  sa aking mga ugat
ang sidhi ng nasang sumisid sa langit.

kaya dalaga sa aking harap,
pakiusap:

		isinop ang iyong dibdib
		ipinid ang mga tuhod.